Tüm sektör için bir simge, bir mit…A symbol, a myth for the entire sector…

İş arkadaşı ve patron olarak Eli Acıman nasıldı?
Hepimiz ondan çekinirdik ama, istisnalar dışında herkes onu se- verdi. İşini iyi yapanın, sorumluluklarını yerine getirenin, onunla bir sorunu olması söz konusu olmazdı. Çalışma arkadaşlarına ilti- fat etmeyi hiç ihmal etmez, şaka yapıp takılırdı da. Yaşadıklarını, ders aldığı şeyleri, deneyimlerini, gördüklerini anlatırdı. Keyifle dinlerdik. En yoğun çalışma ortamlarında bile, hep beraber güle- ceğimiz bir şeyler olurdu… Ege Ernart ile şirketimizi kurduktan sonra, birçok reklamveren toplantımızda, artık o bir başka ajansın patronu olduğu halde, onun adını ve ustamız olduğunu zikre- derek özlü bir deyişini söylememiz çok sık yaptığımız bir şeydi. Acıman, zamanla Manajans’ın patronu olmaktan çıkıp, tüm sek- tör için bir simge isim, mit haline gelmiştir. Hatta, onunla bazı ortamlarda bulunma şansını yakalamış, bizlerden de sürekli onu dinlemiş, başarılı bir ajansı da olan bir meslektaşımız; reklamcılık hayatında gerçekleştiremediğine üzüldüğü tek şeyi, Acıman ile çalışamamış olarak tanımlamıştı.
Birlikte yaşadığınız en büyük anınız nedir?
Hayatımda yeni bir dönüm noktası söz konusuydu. Ayrılıp, kuzenim Ege Ernart ile bir ajans kurmaya karar vermiş- tim. Bir süre sonra kendisini bilgilendirmiştim. Ajans ile ilgili spekülasyon vs. olmasın diye de, bırakın Manajans reklamve- renlerini, İstanbul’daki hiçbir reklamveren ile görüşmüyor- duk. Acıman bunu bilmiyordu ama, bana olan güveni son güne kadar sürdü. Koç Holding ile aramızdaki ihtilafı çözmek için beni görevlendirdiydi. Tuğrul Kutadgobilik ile karşılıklı görüşmelerden sonra, bir protokol imzaladık. İmzadan sonra, bunun belki de Manajans’ı temsilen attığım son imza olduğunu kendisine açıklamıştım. Ajansın tarihindeki çok önemli bir olayı noktalamak, tam ayrılırken bana düşmüştü. Diğer taraftan, daha proje aşamasındaki Galleria işi, kuruluş işlemleri başlamamış yeni ajansa verilip, iki gün sonra bir haftalığına ABD’ye top- lantıya gidecek ekibe katılmam istenmişti. Acıman’ın onayını almadan gitmem söz konusu bile olamazdı. Ertesi gün anlattım durumu ve bana “Bu senin için çok önemli, gitmelisin. Ben burada, Thompson’a gitti diye idare ederim” demişti. Ertesi sabah uçaktaydım.
Eli Acıman’ı en çok ne keyiflendirirdi?
Çok iyi bir iş, aileyle ilgili güzel şeyler. Zaten ortalama bir iş ile yetinmesi söz konusu değildi. İşini, hakkını vererek yapmış olmanın huzuru.
Ne üzerdi?
Vefasızlık. Patrondu ama aynı zamanda bir baba gibi de yaklaş- tığından, sevdiği ve özel değer verdiği iş arkadaşlarının yanından ayrılması. Ortağım Ege Ernart, iki ayrı dönemde, toplam 6 yıl kadar onunla beraber çalışmıştı. Aradan yaklaşık 20 yıl geçtikten sonra vefat ettiğinde, duygu dolu bir ilan yayınlatmıştı.
Ne kızdırırdı?
Haksızlık, özensizlik, dikkatsizlik, kendini beğenmişlik, ukalalık, işini ciddiye almamak, boşvermişlik, ilkesizlik. Sektörü hep daha yukarı götürmeye çalışan bir insan olarak, sektörde tanık olduğu olumsuz şeyler, bazılarının ilgisizliği ve sektöre zarar verici olarak gördüğü davranışlar.How was Eli Acıman as a colleague and a boss?
We all felt shy in front of him but everyone loved him with a few exceptions. Having a problem with him was out of question for anyone who acquitted oneself well, fulfilled responsibilities. He never neglected to compliment his colleagues, and also kid- ded around. He recounted his experiences and observations. We listened to him with pleasure. Even at the most intense work envi- ronment, there was something that could make us laugh… After I established my own agency with Ege Ernart, even though he was the boss of another agency, mentioning his name and recounting one his mottos was something we did very often during meetings. As time went by, Acıman became more than being the owner of the Manajans, he became a symbol, a myth for the entire sector. As a matter of fact, a successful colleague who had the chance to be at the same environment with him, who heard so much about him, told us that his biggest regret was, not being able to work with Acıman.
What is your most important memory with him?
There was a turning point in my life. I had decided to leave and establish an agency with my cousin Ege Ernart. I informed Acıman after a while. We weren’t meeting any of advertisers in Istanbul, including Manajans’s clients in order to prevent specula- tions about the agency. Acıman didn’t know this but his trust in me lasted until the last day. He gave me the task to solve a conflict with the Koç Holding. After meetings with Tuğrul Kutadgobilik, we signed a protocol. After the signing, I explained to Acıman that it was possibly the last signature I would give on behalf of Manajans. Concluding the most important matter in the history of Manajans had fallen on me. On the other hand, Galleria task, which was in project phase, was given to the new agency, and I was asked to join the team that would go to the US for a week for a meeting. It was out of question to go without asking Acıman. The next day I told him about the circumstances, and he said, “This is really important for you, you must go. I’ll tell Thompson that you went and I’ll manage Thompson”. I was on the plane the next morning.
What would make Eli Acıman happy?
A very good job, pleasant things regarding family. In fact, it was out of question for him to get satisfied with average work. Feeling the comfort of doing justice to his work.
What would make him sad?
Disloyalty. He was the boss but at the same time he acted like father. Departure of his colleagues from his company whom he loved and valued. My partner Ege Ernart worked with him two different period, total of six years. Twenty years later, he had an emotional obituary column for him published following Acıman’s death.
What would make him mad?
Injustice, carelessness, negligence, vanity, pedantry, not taking the job seriously, slacking away, and not having principals. He always strived to make the sector advanced. Things he witnessed; the negative things, some people’s apathy, and things that harmed the sector.

About author
Submit your comment

Please enter your name

Your name is required

Please enter a valid email address

An email address is required

Please enter your message

Cut Magazine © 2017 All Rights Reserved

2011 | cut-online.com