“Yüksek sosyetenin gizlilik meselesine aşık oldum!”

kristoffer borgli

The Golden Filter’in iki gün önce çıkan S Y N D R O M E S albümüne kısa film çeken Norveçli yönetmen Kristoffer Borgli, reklam filmleri, müzik videoları ve kısa filmleriyle de son zamanların en dikkat çeken yönetmenlerinden biri. Dünya basınının son günlerde kendisinden övgüyle bahsettiği ödüllü yönetmen sorularımızı yanıtladı:

Biraz kendinizden bahseder misiniz?

26 yaşındayım, Oslo’nun dışında bir yerde Norveç’te yaşıyorum ve film çekiyorum..

İster Golden Filter’in yeni albümü “Syndromes” için çektiğiniz kısa film olsun, isterse çektiğiniz herhangi bir reklam filmi, kendine özgü müthiş tarzınızla ilgili söylenecek çok şey var.

Teşekkürler.

O halde Golden Filter’ın yeni albümüne yaptığınız filmle başlayalım; Oradaki belirli hikayeyi anlatırken neden esinlendiniz, nasıl gelişti fikir?

Bana ilham veren müziğin kendisi oldu. Özellikle de “Mother” isimli parçada anne/kız arasındaki çatışmayı düşündüm ve bunu ortaya çıkartmak istedim. Bunun dışında biraz da “Eyes Wide Shut” duygusunda birşeyler yapmak istedim. Çünkü bu yüksek sosyete duygusundaki gizlilik meselesine aşık olmuştum.

Golden Filter’ın yeni label’ının ismi Perfectly Isolated; bu isim sizin bugüne kadar yaptığınız filmlerin atmosferini tarif etmek için de rahatlıkla kullanılabilir, katılıyor musunuz? Kendine özgü stilinizi siz nasıl tarif ederdiniz?

Evet, kesinlikle cuk oturuyor. Şehrin kıyısında büyümüş biri olarak, bana nostaljik gelen hikayeler anlatmayı seviyorum. Çocukluğuma ilişkin hikayeleri doğrudan anlatmayı değil, o zamanlara ait pek çok duygumu filmlerime geçirmeyi seviyorum. Evde yalnız olmak, sıkılmak, hayali şeylerden korkmak; hepsi mükemmel güvenli kıyılarda yaşarken yaşananlar. Örneğin tek başıma kasetçaların başında dans etmeyi sevmem gibi (Casiokids’in En Vill Hest klibinde), ağbimin tenis raketini paralamam gibi (Young Dream’in videosunda); hepsi belli bir kurgunun içinde kendi yaşadıklarımdan küçük detaylar barındırıyor.

Yaptığınız ve bizim beğendiğimiz işlerin çoğunun görsel tasarım tarafı ön planda. Başka neler var, anlatır mısınız?

İşimin yalnızca görsel tasarıma fokuslu olduğunu söyleyemem ama spesifik hikayelerin, spesifik duygularla anlatılması denebilir. O hikayeleri görsel anlamda güçlü anlatmayı seçiyorum çünkü filmin görsel tarafı bir hikayeyi doğru anlatmak için ÇOK ÖNEMLİ. Şöyle diyebilirim; bahsettiğim şey göze ve zihne uygun, estetik çerçeveli, duyarlı bir kamera. Bu aynı zamanda koyu hikayeleri hafif bir stille anlatmaya da yarıyor; bu kontrastı seviyorum ben.

Genellikle filmlerinizde çok genç insanları veya çocukları oynatıyorsunuz. Neden?

Birincisi ben de 26 yaşındayım ve film çekmeye başlamadan önce yaşadığım gerçek hayat, büyümeye başladığım yeniyetme zamanlarım ve 20’li yaşların ilk dönemleri. Ve o dönemlere ait büyük fikirler ve duygular var. Bu yüzden sonuç genç hikayeleri gençlerle çekmek oldu. Başka bir faktör ise arkadaşlar üzerinden kast yapmak en kolay yol; filmde oynayan hemen herkesle yakın ilişkilerim var.

İki kere “İskandinavya En İyi Müzik Videosu”, Bergen International Festival, Spelleman Ödülleri’nde “Yılın En İyi Videosu” gibi pek çok yarışmada aday oldunuz, ödüller aldınız. Neler hissediyorsunuz?

Cannes’daki Golden Palm’ı bekliyorum. O belli olmadan tam olarak sevinemeyeceğim. Şaka bir yana en büyük olan yalnızca ödüller değil, çektiğiniz filmlerden gerçek anlamda tatmin olmanız. İkisi de büyük “challenge”, ikisi de büyük ödül. Bu tür şeyler birer bonus elbette ve iyi hissetiriyor.

Yönetmen olmanın en sevdiğiniz yönü nedir?

İnsanların memnun kaldığı ve takdir ettiği hikayeler, evrenler ve hayallerle görsel bir şeyler yaratmak.

Müzik videoları çekmek uzun metraj çekmenin kilometre taşı mı sizce?

Film yapmanın içinde müzik videoları yaratıcılığın müthiş bir formatı. Bununla büyüyerek, başka bir yerde olsa, edinemeyeceğim bilgi kazanarak çok şey öğrendim. Yani hem evet hem hayır diyebilirim sorunun cevabı olarak. Bazı sanatçılar müzik vidoları çekerek, uzun metraj çeken pek çok yönetmenden çok daha inovatif şeyler yaptılar. Chris Cunningham ya da Martin de Thurah’ya bakın; onlar yaptıkları müzik videolarıyla anılıyorlar ki uzun metraj çekseler de ilginç olurlardı. Her ikisi de çoktan önemli filmciler arasında. Ama evet, yüzde yüz uzun metraj çekeceğim bir zaman.

Şu an üzerinde çalıştığınız proje nedir?

Şu an Casiokids’in videosunun kurgusuyla uğraşıyorum. Epik bir şey olacak. (Fragmanını şuradan izleyebilirsiniz) Sanki bugüne kadar çektiğim filmlerin özeti gibi hissediyorum.. Bundan sonra da biraz yazmaya vakit ayıracağım. Belki bir kısa film için…

SYNDROMES – a short film by Kristoffer Borgli & The Golden Filter from The Golden Filter on Vimeo.

***********************

“I fell in love with the secrecy issue of high society.”

Kristoffer Borgli, who shot a short film for the The Golden Filter’s new album Syndromes is one of the most noticed filmmakers of our time with his music videos and short films. The award-winning director who also was praised by the international press answered our questions:

Could you please briefly tell us about yourself?

I’m a man, 26 years old, born outside of Oslo, Norway. I live in Oslo, and make films.

Whether it is the recent short film for the release of The Golden Filter’s new album, Syndromes or other video clips, including commercial films, there is so much credit for such beautiful filmmaking style..

Thanks.

Let’s talk about The Golden Filter’s new album, Syndromes. What inspired you to make the film and tell this particular story?

It was the music that inspired me; especially the track ‘mother’, which I thought had a mother/daughter issue that I wanted to explore. I also wanted to do something with the feel of ‘eyes wide shut’, because I was so in love with this secret upper-class society feeling.

The name of Golden Filter’s its own new label is ‘Perfectly Isolated’; it could also be the word to describe the atmosphere of the films you did so far, do you agree? How would you describe your unique style?

Yes, that would fit pretty well. Growing up in the suburbs myself, I tend to tell stories that seems somewhat nostalgic to me. I don’t use too many direct stories from my own childhood, but rather a lot of the feelings that I had. Being home alone, being bored, and being scared of imaginary things, all within a perfectly safe suburb. Like how I loved dancing alone in front of my cassette player (portrayed in Casiokids – En Vill Hest), or ruining my big brother’s tennis racket (portrayed in the Young Dreams video), it’s the little details from my own experience, within a fictional story.

There are too many works you produced, we admire all of them because they are focused around good visual design, what else?

I wouldn’t say my work is focused around visual design, but rather a specific story with a specific feeling. But I choose to portray those stories in a visually strong way, just because the visual aspect of the film is SO IMPORTANT to tell the story right. I would say it’s a sensitive camera, framed aesthetically for the eye and mind. It also helps to tell dark stories with a light style, I love that contrast.

You generally use young people/kids in your videos, why is that?

One is because I am 26 years old myself, and for the past years, the only real living I have done except being a filmmaker is when growing up, the teenage years, the early twenties, and there is a big bank of ideas and emotions coming from that period – so I end up using younger people to portray the young stories. Another factor is that it is easier to find a good casting through friends, so I have a close connection with almost the entire cast of my films.

You were nominated two times for Scandinavians Best Music Video, at Bergen International Film Festival. The music video for Casiokids was also nominated for “Video of The Year” at the Spelleman Awards. One of the commercial films you did was nominated for best European Commercial at The Young Director Award in Cannes etc. How do you feel about all that?

I’m waiting for the golden palm of Cannes before I do any real cheering. But seriously, awards aren’t the greatest price; being truly satisfied with your film is both the greatest challenge, and also the greatest reward. Everything on top is a bonus, but that bonus feels really good too off course.

What’s your favorite thing about being a director?

Making stories, universes, and dreams into something visual that people can digest and appreciate.

Are music videos stepping-stone to feature films?

I think music videos are a great format for creativity within filmmaking. I have grown and learned a lot from it, knowledge that I don’t think I could have acquired elsewhere. I would say both yes and no. Some artist shave done more innovative and moving things with music videos, than a lot of people have done with features. Just look at Chris Cunningham or Martin de Thurah. Maybe music videos are what they will be remembered for, and if they do a feature, it might also become something really interesting. Either way, I would say that they are already important filmmakers. But, yes, I will eventually make a feature myself, 100%.

What are you working on now?

Right now I am cutting a new Casiokids video. It’s going to be epic! (you can see a trailer here: http://www.youtube.com/watch?v=I2FE4VUKMEU ) I feel it is kind of a sum of all my films so far.. After that, I think I will take some time to do some writing, maybe a short film.

 

About author
Submit your comment

Please enter your name

Your name is required

Please enter a valid email address

An email address is required

Please enter your message

Cut Magazine © 2017 All Rights Reserved

2011 | cut-online.com