“Anomalisa” algımıza oyun kuruyor

720x405-068-ANOMALISA-008R

Dün akşam 15. !f İstanbul Bağımsız Filmler Festivali’nin açılış galasında Anomalisa’yı izledik. Charlie Kaufman, yarattığı antipatik kuklalarıyla algımıza oyun kurmaya yelteniyor. Başarıyor da..

Michael Stone’un dünyasında kendisi dışında herkes ve her şey aynı görünüyor, herkes aynı sesle konuşuyordur. Çünkü ona göre hiçbirinin, hiçbir şeyin anlamı yoktur.

En iyi zamanlarını geride bırakmış, göbeklenmiş, parmakları sigaradan sararmış, saçlarına aklar düşmüş, müşteri hizmetleri alanında yazdığı bir kitapla kendince şöhretli olan bu adam, yine motivasyon gevezeliği yapmaya davet edildiği ve bir gece geçireceği anonim bir otelde sevgisizliğine ve yalnızlığına yanıyordur.

Yıllar önce terkettiği ve ikna edip yanına çağırdığı eski sevgili de onun yalnız ve üşümüş ruhunu doyurmaya muktedir değildir. Evde bekleyen karısı, getireceği hediye için yolunu gözleyen arsız oğlu dahil, içindeki boşluğu kimse dolduramıyordur. Ta ki otelin koridorundan kulağına çalınan bir ses yüreğini hoplatana kadar.

Herkesten farklı bir yüze ve nihayetinde bir isme kavuşan bu ses, Michael’ın virane gönlünü bir nebze olsun içinde yaşadığı kuraklıktan çekip çıkartma ilüzyonu olarak belirecektir.

Lisa. Ne güzel bir isim. Aşkın, sevginin en harika metaforu. Bu metafor o gece onunla nefes alacak, ona şarkı söyleyecek, onunla sevişecektir. Bir bakıma gönüllü tutsak edeceği Lisa da, hayranı olduğu bir “ünlü”nün koynunda aşk ihtimalini tadacaktır…

Charlie Kaufman bazı şeyleri kelime anlamıyla seviyor. John Malkovich’in beyninin içinin nasıl olduğu sorusuna gerçekten onun beyninin içine tırmanmamızı sağlayarak yanıt aradığı gibi, Anomalisa’da da benzerini yapıyor. Duke Johnson ile birlikte sahnelediği kukla animasyonunda güzellik olgusunun insanın bakışında olduğu fikrini harfiyen sinemaya uyarlıyor.

Sevgiye aç olan filmin ana karakteri Michael Stone, kendisine ve bize de aynı görünen, birbirinin aynı yüzleri olan kuklalar arasında rastlantı sonucu tanıştığı Lisa’da farklılık görüyor. Yüz çizgileri ve tipi diğer herkesten farklı olan Lisa başlangıçta bir istisna olarak beliriyor..

“Anomalisa”nın hikayesini başta tiyatro oyunu olarak kaleme alan ve 2005’te Carter Burwell’in “Theater of the New Ear” serisi kapsamında sahneye koyan Charlie Kaufmann, çok sonra hikayeyi sinemaya uyarlamayı seçiyor.

Sebebi ne olursa olsun, kuklalar üzerinden acıtıcı dürüstlükte anlattığı bu sevgi/sizlik ve yalnızlık  hikayesi, sinema tarihinin boğucu güzellikteki filmleri arasında yerini aldı bile. Sadece kuklalarla sinema yaratma fikriyle değil, içine sürüklediği sıkıcılığın bir noktada çarpıcılığa dönüşmesini sağlamasından dolayı da…

Ana karakterleri Jennifer Jason Leigh ve David Thewlis’in, filmde yer alan diğer bütün figürlerin Tom Noonan’ın seslendirdiği “Anomalisa”, yüzlerin ve seslerin manipülasyonunun kusursuzca uygulanması bakımından da seyirlik…

 

About author
Submit your comment

Please enter your name

Your name is required

Please enter a valid email address

An email address is required

Please enter your message

Cut Magazine © 2017 All Rights Reserved

2011 | cut-online.com